acı bir çığlık parçalıyor gözlerimi ve sabahın derin sessizliğini… on dakika daha ertelerken sonumu yeniden uykuya batıp hayallerimi arıyorum… çaresiz uyanıp kendimi arkamda bırakınca yine gün başlıyor
ben ölüyorum.
çocuk öyle kasvetli ki
boyu bile uzamıyor
gözleri de görmeyi bıraktı
ne görse lanet okuyor
faydası yok yaşamanın
kalbi de bu hükmü verdi
doğal ölüm sanılsa da
aslında bu bir cinayetti